Grijze duiven in het nauw

Als je tussen 1945 en 1955 in Nederland geboren bent, lees je met afgrijzen het nieuws. Gisteravond, 19 oktober 2011, beweerde Gerard Riemen, hij is waakhond over de pensioenfondsen, bij Pauw en Witteman dat de pas gepensioneerden en de babyboomers de echte slachtoffers zijn van de kredietcrisis. De pensioenfondsen teren in op hun vermogen en op de korte termijn zijn de mensen, die nu van hun pensioen genieten en degenen die de komende 8 jaar, daarvan gebruik hopen te maken daarvan het slachtoffer.

De latere generaties hebben nog altijd hoop, dat ten langen leste het tij keert en zij alsnog voldoende voor hun oude dag kunnen sparen.

Hij 's fijn. Schrijver dezes is, zoals u wel zult weten een babyboomer. Om u niet te lang in onzekerheid te laten, ja.... dit wordt een zeikstukkie.
De babyboomer is vlak na de oorlog geboren, zijn of haar ouders hadden de tijd van hun leven moeten hebben in de jaren 1939 tot en met 1945, maar die beoogde mooiste tijd staat nu bekend als de Tweede Wereldoorlog en toen was Nederland bezet. Zoiets beïnvloedt de eerste jaren van hun nageslacht nadrukkelijk. Je kunt rustig stellen, dat een babyboomer is geboren met een postnataal oorlogssyndroom. Als je pech had, en je ouders hebben oorlogshandelingen van nabij meegemaakt of zijn daarbij zelfs betrokken geweest, dan telt dat nog eens dubbel. Tel daarbij op, dat de tijd na de oorlog ook de tijd was van het therapeutische "niet lullen, maar poetsen". Nader verklaard, van psychische nazorg had nog nooit iemand gehoord. We kunnen rustig stellen, dat die tijd werd gekenmerkt door het collectieve "grote zwijgen". Het was de tijd van de wederopbouw en tot ver in de jaren vijftig waren er goederen "op de bon". Er was woningnood, veel generatiegenoten zullen opa en oma aan de tafel wel herinneren. Pa en ma woonden bij hen in, want een eigen (huur)woning, daar stond je minimaal 7 tot 10 jaar voor op een wachtlijst. En waar veel mensen op een kluitje wonen, waarvan het volwassen gedeelte ook nog eens door de oorlog getraumatiseerd was, wel, daar was de corrigerende "grafklap" gemeengoed. Pas aan het begin van de jaren zestig was men toe aan de collectieve verwerking van de oorlog, met de televisieserie De Bezetting, gepresenteerd door de legendarische Loe de Jong, die aan het eind van dat decennium het eerste deel van zijn levenswerk Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog presenteerde. Kortom, we zijn in een bar karige tijd opgegroeid.

Tijdens de tweede helft van de jaren zestig kwam de ommekeer en kreeg je de studentenrellen in Europa en wat later (hier gebeurt alles later) in Nederland met de bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam, voor meer inspraak voor de studenten. Begin jaren zeventig kwamen de babyboomers op de arbeidsmarkt, zo'n veertig jaar geleden dus. Zij hebben meebetaald aan de VUT, en daar niet van mogen profiteren. Inzichten veranderen in de loop der tijden, nietwaar? Zo zijn er wel meer voorzieningen voor ouderen die langzamerhand zijn weg bezuinigd en waarvan de babyboomers niet zullen profiteren.

Ja maar, die babyboomers hebben toch ook de goede tijden meegemaakt en hebben goudgeld verdiend? Jawel, maar..... en dit geldt zeker voor de laatste tien jaar....., als je van de rijdende trein, die "vaste baan" heet dondert, dan heb je een probleem. Zeker als 50-plusser. Want die moet ook z'n hypotheek betalen en eten kopen. Maar aan het werk komen is een enorm probleem. Werkgevers zitten blijkbaar vol met vooroordelen voor wat betreft de oudere werkzoekenden. Te duur, niet flexibel genoeg, niet gezond genoeg, andere mentaliteit, verouderde diploma's. En als al die argumenten weerlegd worden, wel, dan past de oudere sollicitant toch gewoon niet in het team?
Het andere appeltje voor de dorst, het eigen huis is onverkoopbaar en als er nog hypotheek op zit, dan kun je die vaak vanwege de achteruitgang in inkomen niet meer betalen.

En nu vertelt Gerard Riemen, die de pensioenfondsen controleert, gisteravond bij Pauw en Witteman dat de babyboomer om zekerheid te krijgen over de hoogte van zijn oude dag voorziening, dat hij of zij maar beter langer kan doorwerken.

In de achtergrond klinkt de radio, een heel oud nummer, "Er zit een gat in m'n emmer....." van Dorus, het blijft de hele dag in mijn hoofd zeuren. Het is wel een goede samenvatting van deze blog. Een generatie wordt geslachtofferd om het ene gat met het andere te kunnen vullen.

O ja, daar komt ook het normen en waarden debat weer om de hoek kijken. Vroeger (heb je 'm weer) werden dit soort problemen opgelost door het solidariteitsbeginsel. Maar zo hebben we onze kinderen niet opgevoed, dat is dan wel onze eigen schuld........

We lopen ons hier gruwelijk te vervelen

Eind 2001 kwam een columnist van het rechtse weekblad Elseviers Magazine tot het lumineuze idee om de politiek in te gaan. Dat idee had hij al een stuk of wat keren gekregen, want hij verhuisde in de loop der tijden van uiterst links (hij was lector Marxisme/Leninisme in Groningen) tot het moment dat hij de VVD rechts inhaalde als columnist van Elsevier. Ik kende Pim Fortuyn vaag van vroeger, tijdens mijn eigen jeugd in Velsen, hij was een jaar vier ouder dan ik en hij kwam ook wel eens bij de roeivereniging op het Sluiseiland in IJmuiden, of hij lid was weet ik eigenlijk niet. Toen was het al zo'n type van "Let even op mij en niet op hen" en als dat niet lukte haakte hij af. Mede daarom nam ik hem niet zo serieus in de aanloop naar de verkiezingen van 2002. Voordat hij Folkert v.d. G. tegen kwam zakte hij al behoorlijk in de peilingen, het nieuws was er een beetje af en die puinhopen van Paars? Ach, zo goed als onder Paars hadden we het eigenlijk nog nooit gehad en dat wist de gemiddelde kiezer best wel. Dat Folkert v.d. G. geen geduld had, om hem in de Tweede Kamer op zijn bek te zien gaan, is dramatisch geweest. Diep donker rechts betreurde het nog meer dat Folkert v.d. G. ernstig blond was en van de Veluwe kwam en niet van het Rifgebergte. Hoe ver doorgeschoten de mediagekte was bleek wel, toen Fortuyn tot nummer één Historisch Figuur werd gekozen. Er zijn meer mensen dyslectisch hier in Nederland dan je van te voren verwacht. Ze dachten dat ze nummer één Histerisch Figuur kozen en dat was meer in de buurt. En zo kwam hij alsnog in de geschiedenisboekjes, als eerste politieke moord sinds 1672, toen de gebroeders De Witt en ritmeester Buat de laatste slachtoffers waren van hun levensinstelling.
Een paar jaar later kregen we te maken met een "terroristische daad van ongekende orde". Hoe lullig het ook klinkt en wellicht bagatelliseer ik te erg, maar er werd een dikke, rode schreeuwlelijk om zeep geholpen door een godsdienst waanzinnige Nederlander met Marokkaanse roots, ik kan er werkelijk niets anders van maken. Een moord, niets meer en niets minder. Dat Theo van Gogh is vermoord omdat hij van zijn hart geen moordkuil maakte, valt te bezien. Volgens mij eerder omdat hij de regisseur was van de film Submission die hij naar een idee van Ayaan Hirsi Ali maakte. Ayaan Hirsi Ali genoot bijzondere bescherming omdat zij politica was en al eerder gevoelige uitspraken richting islam had gemaakt en dus was Van Gogh een makkelijke prooi. Daarom een politieke moord of "act of terror"? Ik heb daar een beetje moeite mee. Als hij bijvoorbeeld Jan Kamps of Piet Jansen had geheten en kantoorklerk of huisschilder was geweest, had er niemand meer over hem geluld, anti-Islam geluiden of niet. Trouwens Van Gogh fulmineerde alleen tegen extremisme, niet tegen Ali Modaal.
En nu hebben we Geert Wilders, die wat meningen van Fortuyn, wat van Ayaan Hirsi Ali en Rita Verdonk bij elkaar in een soeppan heeft geflikkerd, z'n haar heeft geblondeerd, uit de VVD is gestapt en in Israël schijnbaar wat fondsjes heeft gewerfd en zijn eigen politieke beweging heeft opgericht. Die overleven we ook wel weer, hij zakt al in de peilingen. Als we alle gekken binnen houden overleeft hij het wel en kan hij binnen een half jaar z'n kogelvrije vesten op Marktplaats zetten en lekker vier jaar een man/vrouw of vijftien in de Tweede Kamer een meer dan redelijk inkomen laten verdienen. Horen we niets meer van over vier jaar.

En dan? Want we lopen ons hier gruwelijk te vervelen en we moeten ergens over kunnen klagen.

Eerst maar eens de verkiezingen afwachten en het gekrakeel daarna. Fingers crossed dat Job Cohen met een gematigd links kabinet gekozen wordt. We hebben rust en stabiliteit nodig en ik vrees dat Rutte gaat lopen te K..... juist.

De AOW van 65 naar 67 jaar. Een cynische rekensom?

De indiening van het wetsvoorstel over de verhoging van de AOW leeftijd van 65 naar 67 jaar is voor het volgende kabinet. 't Ziet er niet al te best uit voor de tegenstanders, waaronder ik mezelf reken. Alleen de SP en de PVV willen de AOW op 65 jaar laten.
Voorstanders komen met de volgende argumenten. De AOW wordt te duur, de mensen worden steeds ouder en de grijze golf legt een te zware belasting op de werkenden. 't Klinkt allemaal heel plausibel maar het is allemaal ook weerlegbaar. Dat het een dure geschiedenis is evident en leidt tot de volgende cynische afweging. Het is gewoon een rekensom. Econometrie heet dat. Econometrie is de wiskundige berekening van economische processen.

Hoe ik daarbij kom? Luister en huiver: men gaat uit van een werkende man van omstreeks 40 jaar en laat daarop een kansberekening los, deze: hoe groot is de kans dat deze 40-jarige de 65 jaar niet haalt? Wel, statistisch is bewezen dat 1 op de 6 tussen de 40 en 65 jaar het tijdelijke met het eeuwige verwisselt. Tel uit je winst, 16,666% van de opgebouwde pensioenrechten wordt niet geclaimd. Volgende vraag: hoe groot is de kans dat de 40-jarige de 67 jaar niet haalt? Nou, diezelfde statistieken wijzen uit dat 1 op de 5 tussen de 40 en 67 jaar de pijp uit gaat (of een tuintje op zijn buik krijgt, kies maar uit). Da's 20% die niet geclaimd wordt. Zo is de AOW natuurlijk wel wat betaalbaarder geworden.

Bernard Wientjes, de voorzitter van het VNO/NCW (werkgevers) wil zelfs, dat we tot 70 jaar doorwerken. En dan? Dan wordt het allemaal heel betaalbaar, want 1 op de 3 legt het loodje tussen de 40 en 70 jaar.

Geloof je het niet? Inderdaad worden de mensen ouder tegenwoordig, maar gerekend vanaf 65 jaar geldt dat maar voor 4% van de mensheid.

En daarom ben ik tegen verhoging van de AOW-leeftijd.